Ωκεανός

Μα απ' όσα μου `δωσες κλειδιά κανένα δεν ταιριάζει...

Στίχοι: Γιώργος Φραντζολάς
Μουσική: Γιώργος Φραντζολάς
Ερμηνεία: Καίτη Κουλιά

Σ' έναν αόρατο ωκεανό,
μέσα στα ρεύματα σ' ακολουθώ...
Κύμα το κύμα, φιλί το φιλί,
στων οριζόντων τη σιωπή...

Κι ύστερα χάνεσαι στους Τροπικούς,
λύνεις ανέμους, του Αιόλου τους ασκούς...
Κι όταν στο σώμα ξυπνά η αφή,
πια δεν υπάρχει επιστροφή...

Έρχεσαι, φεύγεις και πετάς,
κανείς δεν ξέρει που γυρνάς...
Κι απ' τους ανέμους της καρδιάς
κανένας δε σου μοιάζει...

Γιατί είσαι κύμα που κυλά,
Μοίρα μποέμισσα καρδιά...
Μα απ' όσα μου `δωσες κλειδιά
κανένα δεν ταιριάζει...

Έρχεσαι, φεύγεις, πέφτεις στο φως,
σαν τη βαρκούλα που τη σέρνει ο καιρός...
Ίσια στο μάτι του κατακλυσμού,
στις Συμπληγάδες τ' ουρανού...

Σώμα απ' το σώμα σου είμαι και `γώ,
μια πεταλούδα μέσα στον ωκεανό...
Κάτω απ' τον ίλιγγο των αστεριών,
μέσα στους κήπους των βυθών...


Δισκογραφία:
Καίτη Κουλιά - Η Αγάπη Λάθη Συγχωρεί (2004)

Εδώ ξυπνούν τα όνειρα

Kαι σε μπουγάζια βρώμικα μουσκεύουν τα όνειρα μου...

Στίχοι: Γιώργος Φραντζολάς
Μουσική: Γιώργος Φραντζολάς
Πρώτη εκτέλεση: Καίτη Κουλλιά & Δημήτρης Ζερβουδάκης ( Ντουέτο )

Εδώ ξυπνούν τα όνειρα
βαρκούλες π' αρμενίζουν
και κατεβαίνουν στο γιαλό
και οι καρδιές ραγίζουν.

Εδώ ασβεστώνει η θάλασσα
τα σκοτεινά της χείλη
τα χείλη που σφαλίσανε
σημάδι δεν αφήνει.

Κι εμένα η ψυχούλα μου
βαρκούλα στο μπουγάζι
ρωτάει το κύμα που περνά
ποιο κύμα σ' έχει πάρει.

Ρωτάει το κύμα που περνά
ποιο κύμα σε τυλίγει
στεφάνι ρίχνει στα νερά
κι απ' το νοτιά νοτίζει.

Εδώ ο πόνος δε μετρά
κανείς δεν τον ορίζει
μπαίνει μπροστά η κάμερα
κι αυτή τον μαγαρίζει.

Εδώ καράβι χάθηκε
που χάθηκες χαρά μου
και σε μπουγάζια βρώμικα
μουσκεύουν τα όνειρα μου.