Λόγοι που μας δένουν

Θες να ζεις, θέλω να προσφέρω ...

Στίχοι: Δημήτρης Καρράς
Μουσική: Δημήτρης Γαύρος
Ερμηνεία: Αλκή - Πένυ Ραμαντάνη - Δημήτρης Καρράς

Ποιος ουρανός να μιλήσει και ποια φωνή θα μας βάλει φωτιά
για να πάρουμε μπρος να ανοιχτούμε ξανά
Ποιος θα κρυφτεί μες στης σφαίρας το φως
ποιος της μέρας θα γίνει οδηγός για να αλλάξει μεριά ο ζυγός

Θα 'σαι εσύ θα 'μαι εγώ δεν ξέρω
θες να ζεις θέλω να προσφέρω
τόσοι λόγοι που μας δένουν να το πάμε ξανά
κάπου εκεί που άρχισαν όλα
μια στροφή και όχι καρμανιόλα
τόσοι λόγοι που μας δένουν να το πάμε ξανά

Ποιος χορηγός να με ζήσει και ποια  τύχη που σβήνει αργά
δεν προσμένω σε θαύματα πια
Αν λογαριάζω πως είμαι θνητός
θα εκτιμήσω το να ΄μαι σωστός
γιατί γρήγορα τρέχει ο καιρός

Όλοι για τα μπετά δουλεύουμε

Οι δύο κόσμοι γίνονται ένας - Σωκράτης Μάλαμας και Βασίλης Καρράς τραγουδούν μαζί! Και όχι, δεν είναι πρωταπριλιάτικο αστείο!...

Στίχοι: Δημήτρης Καρράς

Μουσική: Δημήτρης Καρράς

Ερμηνεία: Σωκράτης Μάλαμας – Βασίλης Καρράς

Ποιον είδες μάτια μου,να είναι τέλειος

ποιον είδες να στεγνώνει στη βροχή;

Πες μου αν υπάρχει κάποιος που δεν είναι δέσμιος

ή κάποιος που τα πήρε όλα μαζί…

Όλοι για τα λεφτά δουλεύουμε

όλοι στο ίδιο μέρος πάμε όταν φεύγουμε…

Ποιον είδες μάτια μου, να είναι πρόθυμος

να φύγει δίχως ν’ αποκτήσει γη;

Κληρονομιά που παίρνει ο επόμενος

Και πάντα ανεβαίνει η τιμή…

Όλοι για τα μπετά δουλεύουμε

όλοι στο ίδιο μέρος πάμε όταν φεύγουμε…

Μονάχα πρόσεξε μην πεις ότι ο κόσμος σου ανήκει

γιατί απάντηση θα βρεις μόνο στη Δίκη!

Έτσι οι μέρες περνούν

Κάπου κρύβεται η αγάπη και εσύ την ακούς... 

 

Στίχοι: Δημήτρης Καρράς
Μουσική: Δημήτρης Καρράς
Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Λούκα & Δημήτρης Καρράς & Φώτης Ανδρικόπουλος


Τις τρέλες που 'χω κάνει θυμάμαι και γελάω
σε μέρη που 'χω πάει και δεν θα ξαναπάω,
Αθήνα ,Μαδρίτη ενοικιαζόμενο σπίτι
και οι τέσσερις τοίχοι ακόμα τους σπάω.
Μια σχέση που λείπει μα υπάρχουν οι φίλοι
και όταν ξεφεύγω μου ρίχνουν σκαμπίλι
και να 'μαι εδώ στην ίδια ιδέα,
στην ίδια δουλειά που κρατάει ως αργά.

Έτσι οι μέρες περνούν,
τα χρόνια κυλάνε στους ίδιους ρυθμούς.
Όλα πια μεταφράζονται σε αριθμούς
μα κάπου κρύβεται η αγάπη και εσύ την ακούς.

Ανοίγω παντζούρια να δω λίγο φως
αφού τόσα χρόνια ζούσα τυφλός.
Είχα τα λίγα,ζητούσα πολλά,
να βγάλω λεφτά με λίγη δουλειά.
Και τώρα στην κρίση χαθήκανε όλα,
τρώω τα χόρτα σαν να 'ναι μπριζόλα
Ακούω την αγάπη,χορεύω σε πάρτι
και κάνω ταξίδια μόνο μέσα από το χάρτη.

Έτσι οι μέρες περνούν,
τα χρόνια κυλάνε στους ίδιους ρυθμούς.
Όλα πια μεταφράζονται σε αριθμούς
μα κάπου κρύβεται η αγάπη και εσύ την ακούς.