Strangers

Δείτε το..!




Μία μικρού μήκους ταινία (εξόχως διδακτική όσον αφορά την συνειδητοποίηση του πραγματικού κοινού εχθρού όλων των φυλών του πλανήτη) των Erez Tadmor & Guy Nattiv με θέμα τον σύγχρονο ρατσισμό..

Μου την υπέδειξε ο Φίλος και Αναγνώστης της Στιχο-Μυθίας Κώστας - και τον ευχαριστώ πολύ γι' αυτό..

Το τραγούδι που ακούγεται στο ringtone είναι το Hava Nagila , λαϊκό τραγούδι των Εβραίων που παίζεται συνήθως στις τελετές Μπαρ-Μιτσβά (τελετή θρησκευτικής ενηλικίωσης των εβραίων δωδεκάχρονων αγοριών), αλλά και στους Γάμους..




Και αφού θυμηθήκαμε το πανέμορφο αυτό τραγούδι θα ήθελα να κλείσω την ανάρτηση με μία εκτέλεση που μου αρέσει πολύ, με την Ολλανδική Ορχήστρα Εγχόρδων του Andre Rieu:

Clandestino

Manu Chao - Clandestino

Lyrics:

Solo voy con mi pena
Sola va mi condena
Correr es mi destino
Para burlar la ley
Perdido en el corazn
De la grande Babylon
Me dicen el clandestino
Por no llevar papel

Pa' una ciudad del norte
Yo me fui a trabajar
Mi vida la dej
Entre Ceuta y Gibraltar
Soy una raya en el mar
Fantasma en la ciudad
Mi vida va prohibida
Dice la autoridad

Solo voy con mi pena
Sola va mi condena
Correr es mi destino
Por no llevar papel
Perdido en el corazn
De la grande Babylon
Me dicen el clandestino
Yo soy el quiebra ley

Mano Negra clandestina
Peruano clandestino
Africano clandestino
Marijuana illegal

Solo voy con mi pena
Sola va mi condena
Correr es mi destino
Para burlar la ley
Perdido en el corazn
De la grande Babylon
Me dicen el clandestino
Por no llevar papel

Argelino, Clandestino!
Nigeriano, Clandestino!
Boliviano, Clandestino!
Mano Negra, Ilegal!



Μετάφραση Στιχο-Μυθίας (από τα αγγλικά):

Λαθραίος

Μόνος μου προχωρώ με την θλίψη μου
Μόνη προχωράει η ποινή μου
Προορισμός μου είναι να τρέχω
να δραπετεύω από τον Νόμο
Χαμένος στην καρδιά της Μεγάλης Βαβυλώνας
Με αποκαλούν λαθραίο
Γιατί δεν έχω χαρτιά..

Σε μία πόλη του Βορρά πήγα για δουλειά
Άφησα την ζωή μου
Ανάμεσα στην Θέουτα και στο Γιβραλτάρ
Είμαι μία γραμμή στην θάλασσα
Ένα φάντασμα στην πόλη
Η ζωή μου είναι απαγορευμένη
Έτσι λένε οι αρχές

Μόνος μου προχωρώ με την θλίψη μου
Μόνη προχωράει η ποινή μου
Προορισμός μου είναι να τρέχω
Γιατί δεν έχω χαρτιά
Χαμένος στην καρδιά της Μεγάλης Βαβυλώνας
Με αποκαλούν λαθραίο
Γιατί δεν έχω χαρτιά..
Είμαι ένας παράνομος..

Μαύρο Χέρι – Λαθραίος
Περουβιανός - Λαθραίος
Αφρικανός- Λαθραίος
Μαριχουάνα – Παράνομη

Μόνος μου προχωρώ με την θλίψη μου
Μόνη προχωράει η ποινή μου
Προορισμός μου είναι να τρέχω
να δραπετεύω από τον Νόμο
Χαμένος στην καρδιά της Μεγάλης Βαβυλώνας
Με αποκαλούν λαθραίο
Γιατί δεν έχω χαρτιά..

Αλγερινός – Λαθραίος
Νιγηριανός - Λαθραίος
Βολιβιανός- Λαθραίος
Μαύρο Χέρι – Παράνομος

Να φύγουνε... Να πάνε.. που;

«Τα σύνορα είναι πληγές πάνω στο σώμα του πλανήτη»
(Άγνωστος Blogger)


* Αφιερωμένο σε όλους τους ανευθυνο-υπεύθυνους (εξαιρετικά σε α-Κυβέρνηση & Μέσα Μαζικής χειραγώγησης)

Οι μετανάστες (της Νομικής και μετά όλοι οι άλλοι), τα σκουπίδια, οι συμβασιούχοι, οι άνεργοι (προσεχώς και οι ενεργοί…), τα αδέσποτα, οι ναρκομανείς (τυχαία η σειρά) και λοιπές «δημοκρατικές αναξιοπαθούσες» δυνάμεις στέλνονται αδιακρίτως στον αγύριστο• χθες, σήμερα και δυστυχώς και στο απώτερο … μέλλον.

Κρύβονται χαρωποί πίσω από το δάχτυλό τους και λένε ότι συζητάνε τα προβλήματα μόνο όταν προκύπτουν. Η πρόληψη είναι άγνωστη λέξη στο λεξιλόγιό τους, ενώ με τη λέξη αφορισμός ξεκινάει το γράμμα Α.

Προκύπτει οποιοδήποτε θέμα στο Πανεπιστήμιο; «Να καταργηθεί αμέσως το άσυλο» η απάντησή τους. Για τα σκουπίδια: «Δίπλα μας να μην είναι και πρόστιμα να μην πληρώνουμε στα αφεντικά μας». Για τους συμβασιούχους: «Ποιους, αυτούς τους κοπρίτες που μαζί τους τα φάγαμε; Να πάνε σπίτι τους και στις επόμενες εκλογές τα λέμε!». Για τους άνεργους: «Δεν πειράζει, να ΄ναι καλά οι ελαστικές μορφές απασχόλησης, νούμερα είναι που ανεβοκατεβαίνουν». Για τα αδέσποτα: «Καλά, για ζώα θα μιλάμε;». Για τους ναρκομανείς, τους «επί της γης κολαζόμενους»: «Αυτούς που να τους στείλουμε, στα ανύπαρκτα κέντρα αποτοξίνωσης; Καλύτερα στις φυλακές!»

Να προσθέσω σ΄αυτό το σημείο το χθεσινό εντυπωσιακό, αν μη τι άλλο, ερώτημα-απορία του Μητσοτάκη (του αιωνόβιου): «Πεινάς εσύ σήμερα;». Εννοείται χωρίς σχόλια…

Τα άλυτα και ανέγγιχτα προβλήματα είναι πολλά, μακρύς ο κατάλογος και η υποκρισία περισσεύει… Έχω πάψει να πιστεύω σε σωτήρες, πιστεύω στον εαυτό μου και ειδικά στις μέρες μας, μέρες πολλαπλής κρίσης στη χώρα μας, έχω πίστη στο Διεθνές Συναισθηματικό Ταμείο (όπως λέει και η Λουκία Ρικάκη). Κατά μόνας ή καλύτερα κατά ομάδες μπορούμε να καταφέρουμε πολλά. Έτσι απλά…


Αναδημοσίευση από το Ιστολόγιο:
http://inter-notes-v.blogspot.com/