Στίχοι: Παπανότη Ανατολή
Μουσική: Απόστολος Καλτσάς
Ερμηνεία: Αδριανός Νόννης
Επιμέλεια Video: Στιχο-Μυθία
Τα όνειρα κρυμμένα πάντα σβήσαν
σαν να μη γίνανε ποτέ
λες κι η ζωή την πέταξε απ' έξω
από 'να πάρτυ ρεφενέ.
Στο υπόγειο μέσα το υγρό σκυμένη
λες και την ξέχασε κανείς
κι ο ιδρώτας της να στάζει στο γρανάζι
σαν να 'ναι λάδι μηχανής.
Περνάν τα καλοκαίρια κι οι χειμώνες
απ' το φεγγίτη εκεί ψηλά
στα χέρια της σημάδια από βελόνες
που φτάνουν μέχρι την καρδιά.
Είν' απ' αυτούς που 'χει ξεχάσει ο θεός
κι αναρωτιούντ' αν είναι φίλος ή εχθρός
είν' απ' αυτούς που 'χει τυλίξει η ζωή
σ' ένα καρούλι μηχανής σαν μια κλωστή
και καθρεφτίζεται το μέλλον στο παρόν
μέσ' στο υπόγειο εργαστήρι του φασόν.
Παπανότη Ανατολή

Μελοποιήθηκε από τον Απόστολο Καλτσά και το τραγούδησε ο Ανδριανός Νόνης
http://www.youtube.com/watch?v=F2IkhovON4Y