Φιλί στο χαλάκι

Στο χαλάκι να βρω ένα φιλί να ανθίσει ξανά η αγκαλιά...

Με συγκάτοικο το φόβο
συνοδό τη μοναξιά
τα λεπτά της ώρας κόβω
να περάσουν πιο πολλά.
Σαν τα τρένα που περνάνε
απ' το σπίτι μου μπροστά
σα παιδάκια που χτυπάνε
τα κουδούνια στη νυχτιά.

Κι όλο ανοίγω την πόρτα σκυφτή
και κοιτάζω ξανά χαμηλά
στο χαλάκι να βρω ένα φιλί
να ανθίσει ξανά η αγκαλιά.

Γύρνα πίσω για ένα φιλί
για μια αγκαλιά μες στο σκοτάδι.
Γύρνα πίσω για μια στιγμή
για ένα τελευταίο χάδι.

Με τα μάτια στο σκοτάδι
την καρδιά στην ερημιά
περιμένω κάθε βράδυ
όσα τάζουν τα χαρτιά.
Ψάχνω έστω ένα σημάδι
στο χαλάκι μου μπροστά
ένα πεταμένο χάδι
ένα δάκρυ απ’ την καρδιά.

Κι όπως βλέπω μακριά το σταθμό
η σκιά σου θαρρώ με κοιτά
κι όπως τρέχω ξανά να σε δω
σου φωνάζω μη φύγεις ξανά.

Στάσου λίγο για ένα φιλί
για μια αγκαλιά μες στο σκοτάδι.
Στάσου λίγο για μια στιγμή
για ένα τελευταίο χάδι.




Στέφανος Σουλδάτος

Πτήση στο άγνωστο

Με πτήση προς το άγνωστο προσγειώθηκε στην μαυροσελίδα μας ο καλός φίλος Στέφανος Σουλδάτος! 

Στέφανε καλώς όρισες!

Πτήση εξπρές
στις αστραπές
κι ένα κενό στην αγκαλιά μου
κενό αέρος
κι ο θεός Έρως
που λησμονεί τα όνειρά μου.

Φωνή ψυχρή
δίχως φιλί
το τελευταίο μας αντίο
έφυγες πρώτη
χωρίς διότι
κι έμεινα μόνος μου στο κρύο.

Πετάω μακριά, σε άγνωστη χώρα
πετάω μακριά, να σβήσω το τώρα,
το χτες το μετά.
Πετάω μακριά, συνθλίβω τις σκέψεις,
πετάω μακριά, διαγράφω τις λέξεις,
και ότι πονά.

Μια αποσκευή
μόνο εσύ
σε μια παλιά φωτογραφία
το πρόσωπό σου
το φέρσιμό σου
κι η αδιέξοδη πορεία.

Μαλλιά καρέ
με μάτια μπλε
ένα έργο τέχνης η ομορφιά σου
γύρω σκοτάδι
κι ούτ' ένα χάδι
τώρα που φεύγω μακριά σου.

Πετάω μακριά...

Πάνω ουρανός
κάτω γκρεμός
κι ένα κενό που με φωνάζει
άπληστες σκέψεις
και υποσχέσεις
για μια ζωή που δεν αλλάζει.

Πετάω μακριά...


Στέφανος Σουλδάτος