Ο σώζων εαυτόν σωθήτω

Φοράμε τα καλά μας... ζήτω!
κι ο σώζων εαυτόν σωθήτω



Στίχοι: Γιώργος Κρητικός
Μουσική - Ερμηνεία: Γιάννης Νικολάου

Βίντεο: Στέλλα Δενδηλιάρη


Η αγωνία των παιδιών
μες στη βιτρίνα του Μινιόν
σ' ένα τρενάκι που όλο πάει, πάει, πάει
Από τη μια χωρίς σταθμό
κι από την άλλη μ' αριθμό
που σ' ένα κόσμο σαν και τούτο δε φτουράει

Η ηλικία των παιδιών
απ' το σβησμένο των κεριών
έχει μια φλόγα που όλο παίζει, παίζει, παίζει
Με τα σημάδια τ' ουρανού
που σε μια κούτα από νουνού
είναι κρυμμένα από κάτω απ' το τραπέζι

Φοράμε τα καλά μας... ζήτω!
κι ο σώζων εαυτόν σωθήτω
Φοράμε τα καλά μας όλοι
τελειώνουν της σκηνής οι ρόλοι

Την αμαρτία των γονιών
την κουβαλάμε σωρηδόν
σε κάτι στέκια με μπιλιάρδα και φραπέδες
Και σου πα μου πες κολλητέ
μη βγεις στη θάλασσα ποτέ
γιατί τα ψάρια δε γουστάρουν αμανέδες

Την απουσία των παιδιών
τη νιώθει μόνο το μπετόν
που ξεχωρίζει απ το βήμα την αλήθεια
Την απουσία των παιδιών
τη νιώθω μέσα μου λοιπόν
και τραγουδώντας τη σας ζήτησα βοήθεια

Ίχνος

Στίχοι: Γιώργος Κρητικός
Μουσική: Γιάννης Νικολάου
Πρώτη εκτέλεση: Λένα Αλκαίου
Άλλες ερμηνείες: Στέλιος Διονυσίου

Είχε πέσει ο ήλιος μέσα στον καθρέφτη μου
τύφλωνε τα μάτια, τύφλωνε τη σκέψη μου
είχαν έρθει φίλοι να μου πουν για σένανε
ούτε που μιλούσαν ούτε που ανασαίνανε

Άναψα τσιγάρο με τα ρούχα σου
ίχνος δε θα μείνει από σένανε
κι έριξα τη στάχτη μες στην κούπα σου
που ‘πινες τα χρόνια μου, έπινες και μένανε

Είχε βασιλέψει, το φεγγάρι έβγαινε
σπίτι μας οι τοίχοι πάνω μου όλοι πέφτανε
έφυγαν οι φίλοι, έκλαψα και κλείδωσα
μια φορά ακόμα πάλι εγώ την πλήρωσα

Άναψα τσιγάρο με τα ρούχα σου
ίχνος δε θα μείνει από σένανε
κι έριξα τη στάχτη μες στην κούπα σου
που ‘πινες τα χρόνια μου, έπινες και μένανε


Δισκογραφία:
Τα πάθη μου τα μυστικά - 1997
Επιβάλλεται - 1999