Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Διπλάρη Χρυσούλα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Διπλάρη Χρυσούλα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 2017

Δανάη

Κι αν σε μαλώνει ο καιρός να κοινωνάς μόνο το φως...


Στίχοι: Χρυσούλα Διπλάρη
Μουσική: William Surigos
Ερμηνεία: William Surigos 


Ένα καιρό και μια φορά
Στα παραμύθια τα παλιά
Μία πριγκίπισσα μικρή
Λούζεται σε χρυσή βροχή.

Απλώνει ρίζες και κλωνιά
Βαμμένα κόκκινα μαλλιά
Ζωγραφιστά φτερά η ψυχή
Αλλά σκοντάφτει στη ζωή...

Παίζει, ονειρεύεται, γελάει 
Πέφτει, σηκώνεται, πονάει 
Τριάντα κιόλας η Δανάη... 

Κι αν σε μαλώνει ο καιρός
Να κοινωνάς μόνο το φως
Πέτα ψυχή μου κι ας φυσάει
Είσαι η πριγκίπισσα Δανάη...

Μία φορά κι έναν καιρό
Ίσως αλλού, ίσως εδώ
Στην άκρη του παραμυθιού
Στη μέση άγριου καιρού...

Πέφτει, σηκώνεται, πονάει, 
Ανοίγει τα φτερά, πετάει 
Πάνω στον Πήγασο η Δανάη...

Τετάρτη 16 Νοεμβρίου 2016

Κι όλο με πιάνει κόκκινο

 Είμαι όχημα μυστήριο, με χίλια θα σε πάω!

Στίχοι: Χρυσούλα Διπλάρη - Ματούλα Αδαμογιάννη
Μουσική: Άρης Κούκος - Ματούλα Αδαμογιάννη
Ερμηνεία: Ιουλία Καραπατάκη


Με το τιμόνι ανάποδα
ζωή με κοροϊδεύεις, σε διαδρομές με κυνηγάς
συνέχεια κάτι μου ζητάς σκληρά με παζαρεύεις

Κι όλο με πιάνει κόκκινο
Σε δρόμους και σ’ αγάπες
Ζωή με φέρνεις στο αμήν
Στο γκάζι ψάχνω το ευ ζην
Χιλιόμετρα αυταπάτες


Στα κόκκινα φανάρια σου
ζωή μου κι αν πονάω, είμαι όχημα μυστήριο
με χίλια θα σε πάω, τα όνειρα αγαπάω


Δισκογραφία:
Άρης Κούκος & Ματούλα Αδαμογιάννη - Με την καρδιά στην θάλασσα (2016)


Η αρχική μορφή των στίχων έχει δημοσιευθεί εδώ

Παρασκευή 20 Μαΐου 2016

Βαρύ ζεϊμπέκικο

Κι εγώ μονό κρεβάτι πάνω στην άβυσσο…


Στίχοι: Χρυσούλα Διπλάρη
Μουσική: Νίκος Κράλης
Ερμηνεία: Μανώλης Μεξαντωνάκης


Εσύ στη Θεσσαλία τσιγάρο σέρτικο
κι εγώ στην Αυστραλία βαρύ ζεϊμπέκικο
Αγιάζεις το κορμί σου στα ξενυχτάδικα
κι εγώ ξανά βαφτίζω δίκαια τ’ άδικα

Μας καταπίνουν κτήνη θεριά θεόρατα
μοναδικό μας όπλο σπασμένα δόρατα
Το κρίμα στο λαιμό μας – παλιοκατάσταση
στο έγκλημα στημένη η αναπαράσταση

Εσύ στη Θεσσαλία τσιγάρο σέρτικο
κι εγώ στην Αυστραλία βαρύ ζεϊμπέκικο
εσύ ρακί να πίνεις χωρίς γλυκάνισο
κι εγώ μονό κρεβάτι πάνω στην άβυσσο.

Αγιάζεις το κορμί σου στα ξενυχτάδικα
κι εγώ ξανά βαφτίζω δίκαια τ’ άδικα

Παρασκευή 2 Ιανουαρίου 2015

Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΜΕ ΑΛΛΑ ΜΑΤΙΑ

Ας φτιάξουμε καινούργιες Ιθάκες στο ταξίδι...
 

Να πλεύσουμε με ούριους ανέμους.
Χωρίς να χρειαστεί να θυσιάσουμε την Ιφιγένειά μας.
Χωρίς να πολεμήσουμε για καμιάν Ελένη.
Να τριγυρνάμε στους καιρούς και να ταίζουμε τις λύπες μας στις Σκύλες.
Και τις Σειρήνες, “σήμα κατατεθέν” να τις κάνουμε, για τα τραγούδια μας.
Κι άσε την Πηνελόπη να υφαίνει.
Αυτή το διάλεξε να δέσει τα νήματα στο λαιμό της.
Προσφορά σε Θεό Αναίτιο.
Εμείς στην Κίρκη ας προστρέξουμε.
Να κλέψουμε λίγη απ' τη μαγεία της, να πλανέψουμε τους ανέμους.
Να΄ναι σπλαχνικοί, να' ναι έτοιμοι.
Απ' το νησί του Κύκλωπα μακριά να μας φυσήξουν.
Για να μη χρειαστεί ποτέ να γίνουμε ο “Κανένας”.
Κι όσο για τις Ιθάκες...
Αυτές είναι σαν τις Αλεξάνδρειες.
Ας φτιάξουμε καινούργιες στο ταξίδι.


Χρυσούλα Διπλάρη

Δευτέρα 27 Οκτωβρίου 2014

Ο άγνωστος στρατιώτης - Αναδημοσίευση

Τριγύρω Εφιάλτες βγάζουν λόγους! Μέρες που είναι - τον ξαναθυμόμαστε... 


Τον άγνωστο στρατιώτη
τον λένε Παναγιώτη.
Κοιμάται μες στο μάρμαρο μονάχος.
Τριγύρω παρελάσεις
του ήθους και της τάξης
μα 'κείνου η καρδιά του μαύρος βράχος.

Τον άγνωστο στρατιώτη
τον λένε Παναγιώτη
κανένας δεν θυμάται τ' όνομά του.
Τριγύρω του παρτέρια,
τουρίστες, περιστέρια,
ζητήματα ζωής μα και θανάτου.

Τον άγνωστο στρατιώτη
τον λένε Παναγιώτη.
Τριγύρω Εφιάλτες βγάζουν λόγους.
Δεν ξέρουν από μάχες
και μ' αλλονών τις πλάτες,
υμνούνε Θερμοπύλες και Ζαλόγγους.

Τα δάφνινα στεφάνια,
ανάθεμα κι ορφάνια.
Να του 'λειπε αυτό το μεγαλείο.
Αχ! να' χε μια Μαρία,
να γράψουν ιστορία,
την πιο παλιά στου κόσμου το βιβλίο!...


Χρυσούλα Διπλάρη

Τετάρτη 25 Δεκεμβρίου 2013

ΤΟ ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

Καλά Χριστούγεννα! Είθε το άστρο της Βηθλεέμ να φωτίσει και να μεταμορφώσει τις ψυχές και τις ζωές μας...
 

Κοιμήσου εσύ στολίδι μου,
κλείσε τα βλέφαρά σου
κι εγώ στο πλάι σου αγρυπνώ,
Μάνα και Παναγιά σου.

Κι απ' τα κλειστά τα βλέφαρα,
να φύγουν τα όνειρά σου,
φως και ελπίδες να γινούν,
για όλα τα πλάσματά σου.

Και από τα χειλάκια σου,
το γάλα που θα στάξει,
να θρέψει τους φτωχούς της γης,
κανείς να μην πεινάσει.

Κοιμήσου και παρήγγειλα,
ένα χρυσό αστέρι,
πάνω απ' τη φάτνη να σταθεί,
Χριστούγεννα να φέρει...



Χρυσούλα Διπλάρη

Δευτέρα 5 Αυγούστου 2013

Γυάλινα

Στα δύσκολα να μην λυγά, μια και καλή να σπάσει... 


Να' χα καράβια από γυαλί
σε θάλασσες καθρέφτες
και στ΄ανοιχτά τους τα πανιά
άνεμοι οργανοπαίχτες.

Να' χα στη θέση των χειλιών
ποτήρια κρυσταλλένια
να μεταλάβεις τ' Άχραντα
και τα παραδεισένια.

Να' χα και γυάλινη καρδιά,
ποτέ να μη γεράσει.
Στα δύσκολα να μην λυγά,
μια και καλή να σπάσει...

 Χρυσούλα Διπλάρη

Δευτέρα 3 Ιουνίου 2013

ΟΛΟ ΜΕ ΠΙΑΝΕΙ ΚΟΚΚΙΝΟ



Είμ' όχημα μυστήριο, με γκάζια ξεκινάω...

 

Σαν όχημα μυστήριο
ζωή με ταξιδεύεις,
με βιάση με ξοδεύεις,
με φέρνεις στο αμήν.
Με το τιμόνι ανάποδα,
χιλιόμετρα πορεία
κι η αγάπη αγγαρεία,
που ψάχνει το ευ ζην.

Κι όλο με πιάνει κόκκινο,
ζωή με κοροϊδεύεις,
συνέχεια παζαρεύεις
αυτή τη διαδρομή.
Αγάπη είσαι πρόστυχη,
που όλα μου τα παίρνει
και πλάϊ μου όταν γέρνει,
είν' επί πληρωμή.

Ρεφρεν:

Στα κόκκινα φανάρια σου
ζωή μου κι αν πονάω,
είμ' όχημα μυστήριο,
ένα στο εκατομμύριο,
με γκάζια ξεκινάω.


Χρυσούλα Διπλάρη

Σάββατο 20 Απριλίου 2013

ΜΙΑ ΖΕΜΠΕΚΙΑ (ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟ)


Πέρυσι, τέτοιος καιρός ήταν που έφευγε χορεύοντας...
 

Όλο τραγούδια λαϊκά μου τραγουδάς
κι όλο σε θάλασσες πλατιές με ταξιδεύεις,
μετά να σβήσω το φεγγάρι μου ζητάς
και το ζεϊμπέκικο τ' Αρχάγγελου χορεύεις.

Σ' αναζητώ στη Σαλονίκη που γυρνάς,
μα συ τραινάκι λούνα-παρκ και όλο φεύγεις.
Στο παρακάτω της ψυχής θέλεις να πας
και με τη Ρόζα αγκαλιά, να δραπετεύεις!

Σε περιμένω να φανείς κάθε βραδιά,
απ' τ' όνειρό σου, πάλι μ' άφησες απέξω.
Είναι χαμένη πολιτεία η καρδιά,
μια κούπα θάνατο κερνάς, μα θα το αντέξω!

ΡΕΦΡΕΝ:
Μια ζεμπεκιά θέλω για μένα να χορέψεις,
σε μια φιγούρα του χορού, χιλιάδες λέξεις.
Μια ζεμπεκιά να πάνε κάτω τα φαρμάκια,
νάρθει κι ο χάρος, να χτυπάει παλαμάκια!......

Χρυσούλα Διπλάρη

Κυριακή 24 Μαρτίου 2013

Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ

Αχ! να' χε μια Μαρία, να γράψουν ιστορία...
 Τον άγνωστο στρατιώτη
τον λένε Παναγιώτη.
Κοιμάται μες στο μάρμαρο μονάχος.
Τριγύρω παρελάσεις
του ήθους και της τάξης
μα 'κείνου η καρδιά του μαύρος βράχος.


Τον άγνωστο στρατιώτη
τον λένε Παναγιώτη
κανένας δεν θυμάται τ' όνομά του.
Τριγύρω του παρτέρια,
τουρίστες, περιστέρια,
ζητήματα ζωής μα και θανάτου.


Τον άγνωστο στρατιώτη
τον λένε Παναγιώτη.
Τριγύρω Εφιάλτες βγάζουν λόγους.
Δεν ξέρουν από μάχες
και μ' αλλονών τις πλάτες,
υμνούνε Θερμοπύλες και Ζαλόγγους.

 

Ρεφρέν

Τα δάφνινα στεφάνια,
ανάθεμα κι ορφάνια.
Να του 'λειπε αυτό το μεγαλείο.
Αχ! να' χε μια Μαρία,
να γράψουν ιστορία,
την πιο παλιά στου κόσμου το βιβλίο!...


Χρυσούλα Διπλάρη

Κυριακή 29 Απριλίου 2012

Ο ΜΟΧΛΟΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΗΔΗ

Δωσ΄ μου μια άκρη στην καρδιά σου να σταθώ, να  γυρίσω τον κόσμο!...

             
Απ' των χειλιών την άκρη, η πίκρα στάλαξε
σαν τατουάζ στο δέρμα, τραγούδι χάραξε.
Για μένα και για σένα, που πάμε στα τυφλά,
για φτώχεια κι ανεργία κι αγάπη θα μιλά.

Κράτα μου το χέρι φως μου
κι ας πηγαίνει ο κόσμος πίσω.
Δωσ' μου μι' άκρη στην καρδιά σου
να σταθώ, να τον γυρίσω!

Στου βλέφαρου την άκρη, το δάκρυ κύλησε
που τ' όνειρό μου φεύγει και δε μου μίλησε.
Στην πλάτη τη σκυφτή μου, φτερούγα φύτρωσε.
Ο έρωτας καρδιά μου, Χριστός, με λύτρωσε.

Κράτα μου το χέρι φως μου
κι ας πηγαίνει ο κόσμος πίσω.
Δωσ΄ μου μι' άκρη στην καρδιά σου
να σταθώ, να τον γυρίσω!


Χρυσούλα Διπλάρη

Τετάρτη 29 Φεβρουαρίου 2012

ΠΑΙΡΝΩ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ


Η Χρυσούλα επιστρέφει! Πιο επικίνδυνη από ποτέ!...


Απ' το τηλέφωνο μου είπες: "φεύγω, Ντία,
μου ανέβασε η γκρίνια σου την πίεση."
Κι η Τζένη Βάνου να ρωτάει απ' τον Δίεση,
αν είν' εν τέλει η αγάπη αμαρτία.


Παίρνω τους δρόμους και φωνάζω "θα πεθάνεις!"
Ζω σε ταινία πού ‘χει φτιάξει ο Κακογιάννης.
Λέω αλήθεια, Στέλιο, πως κρατάω μαχαίρι,
κι άμα σε δω, είσαι χαμένος από χέρι!


Βγαίνω στους δρόμους, παγωμένος ο αέρας
κι είναι στιλέτα τα τακούνια μου στις πλάκες.
Σαν ηρωίδα του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες,
με κάνει ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας.


Παίρνω τους δρόμους και φωνάζω "θα πεθάνεις!"
Ζω σε ταινία, που 'χει φτιάξει ο Κακογιάννης.
Λέω αλήθεια, Στέλιο, πως κρατάω μαχαίρι,
κι άμα σε δω, είσαι χαμένος από χέρι!


Χρυσούλα Διπλάρη

Σάββατο 16 Ιουλίου 2011

Κάτι Αλήτικα Στιχάκια

Κάτι Αλήτικα Στιχάκια... Σαν προσευχή... Ακυκλοφόρητο τραγούδι του Απόστολου Ρίζου σε στίχους της αγαπημένης Χρυσούλας Διπλαρη!



Κάτι αλήτικα στιχάκια
έρχονται απ' το πουθενά
σα μικρά καλογεράκια
στου μυαλού μου τα κελιά.

Ξαγρυπνούν μεσ' στο σκοτάδι
το Θεό παρακαλούν
με της μουσικής τις νότες
τραγουδάκια να γινούν.

Κάτι αλήτικα στιχάκια
σε ανύποπτες στιγμές
χτίζουνε σα μαστοράκια
της ψυχής μου τις ρωγμές.

Κι από της ψυχής τα βάθη
και του νου μου τα κελιά
φεύγουνε σαν αρμενάκια,
ταξιδιάρικα πουλιά.

Κάτι αλήτικα στιχάκια
πάνε βόλτα στα νησιά
απ' τη Σαντορίνη φεύγουν
για να βγουν Αστροπαλιά.


Χρυσούλα Διπλαρη

Τετάρτη 18 Μαΐου 2011

ΓΡΑΜΜΗ Β18 ΠΕΡΑΜΑ-ΟΜΟΝΟΙΑ


Στο Β18
νομάτοι εκατό
σάντουιτς σε τοστιέρα .
Πρησμένα βλέφαρα μισά ,
χασμουρητό και ξεκινά ,
πρωί , Δευτέρα .

Στο Β18
ζάλη και βουητό
σκόρδο βρωμάει και κάρυ .
Κάνε μια στάση εδώ
Νίκαια-Κρατικό
βγήκανε δυο φαντάροι .

Στο Β18
πατείς να σε πατώ
φυλές σαρανταδύο .
Παιδιά των φαναριών
φορεία των λυγμών ,
Γ' Νεκροταφείο .

Στο Β18
λιωμένο παγωτό
η ανάσα μου στο τζάμι .
Δυο βήματα μπροστά ,
μη σπρώχνετε παιδιά!
Πήξιμο στο ποτάμι .

Στο Β18
πάει το κινητό
το βούτηξαν για πλάκα .
Βρίζουν κάτι φρικιά ,
κάνουνε τσαμπουκά ,
με πάτησες μαλάκα !

Στο Β18
παίζει κι ερωτικό
Τατιάνα και Ναμπούρου .
Στο τζάμι μια καρδιά ,
κοντεύουμε παιδιά ,
πλατεία Κουμουνδούρου .

Στο Β18
φαρμάκι και γλυκό
όνειρο κι αυταπάτη .
Έξω περνά η ζωή
πόρνη κι αγία μαζι
γελάει , και κλείνει μάτι .


Χρυσούλα Διπλάρη