Για θυμήσου το παγκάκι
Κάπου την Πειραϊκή
Είχες χέρια σταυρωμένα
Μάτια χείλη αλλού στραμμένα
Κι έκλαιγε ο Απρίλης μήνας
Ανοιξιάτικη βροχή
Τόσα χρόνια στα χαμένα
Πήγε στράφι μια ζωή
Την αγάπη την δική μας
Τι κι αν ήταν παιδική μας
Σε παγκάκι ξηλωμένο
Την αφήσαμε νεκρή
Τώρα η νέα δεν σ΄ αφήνει
Την παλιά να πάς να δεις
Μόνος έφτιαξα εκκλησάκι
Με τα ξύλα απ’ το παγκάκι
Στην αγάπη μας το ανάβω
Πρωϊνά της Κυριακής
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου