Ξέφτια

Διαδρομές που όλο στα ίδια οδηγούν
λέξεις πρόκες στις σιωπές σαν καρφωθούν
μετρημένες στα πολλά αναζητούν
λίγα να ζήσουν

Σκέψεις πόρνες για να ζεις με δανεικά
όλα εκείνα που αγαπάς ιδανικά
μου ‘πες κάποτε το αύριο νικά
όσους κολλήσουν

(Ref)
Τα σεντόνια μου ιπτάμενα χαλιά
πάλι απόψε με τα ξέφτια τους θα παίξω
να σ’ αγγίζω και να φεύγεις μακριά
πτώση ελεύθερη που πάλι θα αντέξω

Μέλι οξύ κατρακυλάει στο σωρό
έως τη βάση του να ψάχνει θησαυρό
των ανθρώπων με αλάτι και νερό
όλη η φύση

Ουρανέ άραγε θα ‘ρθουν να σου πουν
πως τα μάτια από φόβο αποκτούν
με τον ήλιο, που τυφλώνει όσους τολμούν,
ημίσεια κλίση

(Ref)
Τα σεντόνια μου ιπτάμενα χαλιά
πάλι απόψε με τα ξέφτια τους θα παίξω
να σ’ αγγίζω και να φεύγεις μακριά
πτώση ελεύθερη που πάλι θα αντέξω