Κλείνω τα μάτια

Πάντα τον έρωτα τον γνώριζα προδότη,
αφού με ξέσκεπη καρδιά κυκλοφορώ,
κλείνω τα μάτια και με κόκκινο περνώ,
σε μιας αγάπης φωτεινό σηματοδότη.

Ερωτευμένη, όπως ταξίδευα μαζί σου,
με χίλια γκάζωνα στου νου την εθνική,
όσα μου έλεγες γι` ασφάλεια οδική,
ήτανε ψέματα, κρυμμένα στο φιλί σου.

Ποτέ η ζωή δεν μου `κανε την χάρη,
ζώνη ασφαλείας στην αγάπη να μου βρει,
έτσι ο θάνατος, δειλός όπως κι εσύ,
μ` άφησε κι έφυγα στο κόκκινο φανάρι.

Πατάω το γκάζι,
φιλιά τελειωμένα,
σπασμένα τα φρένα,
ζωή δε με νοιάζει.