Δευτέρα 12 Ιουλίου 2010

Νανούρισμα για δύο

Κοιμήσου κοριτσάκι μου κοιμήσου εσύ ψυχή μου
μου ‘δωσες λόγο για να ζω, σου ‘δωσα τη μορφή μου

Κοιμήσου πατερούλη μου φοβάμαι ίσως λίγο
μα εγώ είμαι η Σοφία σου πανιά στη ζωή σου ανοίγω

Κοιμήσου κοριτσάκι μου κι ο φόβος θα σε χάσει
σπέρνω όνειρα στο στέρνο σου στα βλέφαρά σου δάση

Κοιμήσου πατερούλη μου κι εκεί μες στο όνειρό σου
δες με κρατάω συντροφιά στο φύλακα άγγελό σου

Κοιμήσου κοριτσάκι μου ακούω την καρδιά σου
της φύσης σου ‘χω μυστικά – αν θέλεις αφουγκράσου

Κοιμήσου πατερούλη μου, κοιμήσου στην καρδιά μου
για να πετάξεις μακριά σου δίνω τα φτερά μου

Κοιμήσου κοριτσάκι μου και ζήσε όσα δεν είδα
μαζί σου στο άγνωστο ας βρω τη νέα μου πατρίδα

Κοιμήσου πατερούλη μου κι αν φεύγεις για τα ξένα
αμίλητος κι ακίνητος … εγώ θα ζω για σένα

6 σχόλια:

  1. Ευχαριστώ..

    Είναι γραμμένο για τα ζουζούνια μου..

    Βέβαια για λόγους οικονομίας χώρου μόνο η Σοφία μου ακούει τ' όνομά της..

    Θέλω να πιστεύω όμως ότι το ίδιο απόλυτα το ζουν κι η Μάρθα με τον Γιάννη..

    Καρδούλες μου σας λατρεύω..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έλα μωρέ..

    Υπερβολές..

    Απλώς το ζεις..

    Μα, πως αλλιώς..;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τί γλυκός χαζομπαμπάς είσαι εσύ?

    :-)

    Πολύ σε χαίρομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή